Een verhaal over verhalen
Math Reintjens
Mensen vertellen al tienduizenden jaren verhalen. Dit is het verhaal achter zes boeken. Het begint in een grot.
Scroll verder
Diep in een grot drukte iemand, heel lang geleden, een hand tegen de rots en blies er kleurstof omheen. Toen de hand werd weggehaald, bleef er een lichte vorm over in een donkere wolk.
Zulke handen zijn gevonden in Frankrijk en Spanje, in Argentinië en op een eiland in Indonesië. De mensen die ze maakten, kenden elkaar niet. Toch deden ze allemaal hetzelfde. Ze lieten een teken achter: ik was hier.
Wij hebben nog altijd hetzelfde brein als zij. Alleen de wereld om ons heen is veranderd, en de laatste vijftig jaar sneller dan ooit.
Ik heb die verandering van dichtbij meegemaakt. Het begon met een stapel kaartjes vol gaatjes.
Tachtig kolommen, twaalf rijen
1979
Het vel met hokjes
In 1979 begon ik aan de universiteit in Maastricht. Onderzoeksgegevens werden daar met de hand overgeschreven op een vel met hokjes, en daarna overgetypt op een ponsmachine. Die sloeg voor elk teken een klein patroon van gaatjes in een kaart.
Ook het programma zelf bestond uit een stapeltje ponskaarten. Dat ging door een kaartlezer, die in verbinding stond met een computer honderd kilometer verderop. De uitvoer kwam terug op de printer bij ons.
Stond er ergens één punt waar een komma had moeten staan, dan ging het mis. Opnieuw ponsen, opnieuw inlezen, en dan weer wachten.
Dat was het begin van mijn ervaringen met de digitalisering.
Vijfenveertig jaar
Van ponskaart tot kunstmatige intelligentie
Na die eerste kaarten bleef de digitale wereld mijn werk. Hieronder de korte versie van die reis.
- 1979 – 2000
Systeembeheer aan de universiteit
Twintig jaar lang zag ik de computer veranderen van een verre machine achter een kaartlezer in iets wat op elk bureau stond.
- Daarna
Computeronderwijs voor volwassenen
Mensen leren werken met een apparaat dat hun werk en hun dagelijks leven ingrijpend veranderde.
- 25 jaar
Zelfstandig in communicatie en schrijven
Teksten, communicatie en onderzoeksgegevens, onder de naam MRA.
- Nu
Mediacoach op de basisschool
In de klas praat ik met kinderen over schermen, apps en groepsapps. Over wat zij ermee doen, en wat het met hen doet.
- Sinds 2025
Zes boeken, drie paren
Alles wat ik in die jaren zag, kwam samen in één vraag. Sinds mijn pensionering schrijf ik erover: telkens een boek voor volwassenen en een boek voor kinderen.
Eén vraag, drie hoeken
Hoe leven wij samen in een wereld die snel verandert?
Elk paar boeken kijkt vanuit een eigen hoek naar die vraag: verbinding, tijd en verbeelding. Steeds één boek voor volwassenen en één voor kinderen. Ze worden naast elkaar geschreven en verschijnen samen.
- 1 · VerbindingVerbonden en verscheurden voor kinderen: Verbonden en verdwaalde-book en paperback nu
- 2 · TijdWaarom wij rennenen voor kinderen: Waarom rennen we eigenlijk?1 maart 2027
- 3 · VerbeeldingWat wij ons verbeeldenen voor kinderen: Wat zie jij in de wolken?medio 2027
De wereld is heel anders geworden. Maar mensen zijn nog steeds hetzelfde.
Paar 1 · Verbinding
Wat ons verbindt, en wat ons verscheurt
Hoe een wereld die ons met iedereen verbindt, ons tegelijk uit elkaar kan trekken.
Voor volwassenen
Verbonden en verscheurd
Een oeroud brein in een gloednieuwe wereld
Wat digitalisering en kunstmatige intelligentie met mensen doen, verteld vanuit wat mensen altijd al meemaakten.
Over dit boek →
Voor kinderen van 10 tot 12 jaar
Verbonden en verdwaald
Hoe je met een oeroud brein de weg vindt in een nieuwe wereld
Twaalf reizen terug in de tijd, voor kinderen in groep 7 en 8.
Over dit boek →Nu te koop als e-book en als paperback
Paar 2 · Tijd
Waarom wij rennen, en hoeveel genoeg is
Een oeroud brein in een wereld die altijd haast heeft.
Voor volwassenen
Waarom wij rennen
Een oeroud brein in een wereld die altijd haast heeft
Over haast, werk en geluk, in het besef dat een leven eindig is.
Over dit boek →
Voor kinderen van 9 tot 12 jaar
Waarom rennen we eigenlijk?
Over haast, hamsters en je oeroude brein
Over haast, verveling en wat echt telt, voor kinderen in groep 6, 7 en 8.
Over dit boek →Verschijnen op 1 maart 2027
Paar 3 · Verbeelding
Wat wij ons verbeelden, en wat wij ermee maken
Het oudste vermogen van de mens: zien wat er (nog) niet is.
Voor volwassenen
Wat wij ons verbeelden
Van dagdroom naar hoop
Over het oudste vermogen van de mens: zien wat er (nog) niet is.
Over dit boek →
Voor kinderen van 10 tot 12 jaar
Wat zie jij in de wolken?
Hoe je met een oeroud brein je eigen plaatjes maakt in een wereld vol schermen
Over dagdromen, doen alsof en de plaatjes die je zelf maakt.
Over dit boek →Verschijnen naar verwachting medio 2027
Wat nog rijpt
Ideeën die nog tijd nodig hebben
Naast de drie paren liggen er ideeën die nog moeten groeien. Nog zonder titel, en zonder datum.
- Eten en drinkenWat we eten, raakt aan bijna alles: hoe we ons voelen, hoe we samenleven en hoe we met de aarde omgaan.
- RespectHoe we met elkaar omgaan, ook online, en met alles wat anders is dan wijzelf.
- Waar alles samenkomtEen plek waar de lijnen tussen alle boeken bij elkaar komen.
Wat laat u achter?
De mensen in de grot wisten niet wie er ooit naar hun handen zou kijken. Ze deden het toch.
Op de wand van deze site kunt u zelf een hand achterlaten, naast die van iedereen die hier eerder was.
Waarom deze boeken
Ik werk al sinds 1979 met computers. De golven van digitalisering heb ik niet gelezen, maar meegemaakt. Toch gaat mijn belangstelling niet uit naar de techniek, maar naar de mens die haar gebruikt.
Als gastdocent in de klas merk ik steeds weer dat kinderen met dezelfde vragen worstelen als hun ouders. Waarom is stoppen zo moeilijk? Waarom heeft iedereen het zo druk? Wat is echt, en wat verzinnen we? Daarom schrijf ik telkens twee boeken naast elkaar, een voor volwassenen en een voor kinderen. Zo kunnen ouders, leerkrachten en kinderen over hetzelfde praten, ieder vanuit een eigen hoek. En het een scherpt het ander: wie voor een kind schrijft, kijkt anders naar het boek voor volwassenen, en omgekeerd.
Ik vertel via de geschiedenis, omdat die laat zien dat mensen zich altijd al zo voelden. Niet omdat vroeger alles beter was, maar omdat de geschiedenis het beste middel is tegen gewenning. Zonder opgeheven vinger: realist genoeg om te zien wat er misgaat, en positief genoeg om te weten dat het anders kan.
Math Reintjens woont in Maastricht. Hij was twintig jaar systeembeheerder aan de universiteit, gaf computeronderwijs aan volwassenen en werkte daarna vijfentwintig jaar zelfstandig in communicatie en schrijven. Tegenwoordig is hij mediacoach en geeft hij als gastdocent lessen mediawijsheid op basisscholen.